Maandelijks archief: maart 2014

Cécile McLorin Salvant: If this isn’t love

Cécile McLorin Salvant werd pas laat enthousiast voor jazz: op haar achttiende hoorde ze  Carmen McRea en was meteen verkocht. In 2010 won ze de prestigieuze Thelonius Monk International Jazz Vocalist Competition en werd meteen gecontracteerd door manager Ed Arrendell, die maar één andere klant had: Wynton Marsalis.

Ze is amper een kwart eeuw oud maar heeft een stem met een ongekende diepgang, waarin de hele jazzgeschiedenis weerklinkt. Mclorin Savant heeft vooral goed geluisterd naar Sarah Vaughan, maar neem haar dat eens kwalijk…

 

Zara McFarlane: Police and thieves

Jong Brits talent McFarlane leverde net haar tweede cd If You Knew Her af en wordt inmiddels door steeds meer jazzliefhebbers omarmd.

Police and Thieves is een cover van de hit van reggae-legende Junior Murvin, ook de Britse rock-punk band The Clash nam het nummer op, maar bij McFarlane klinkt het urgenter dan ooit. Overigens is dit het enige nummer op het album dan niet van haar hand is. Ze laat zich inspireren door Nina Simone, op wier stem ze spontaan verliefd werd toen ze haar Wild as the wind hoorde zingen.Zara McFarlane, die naam gaan we vaker horen!

 

 

1959: The Year That Changed Jazz

Deze BBC documentaire zoomt in op het jaar 1959, dat een scharnierpunt vormde in de ontwikkeling van de jazz.  Amerika stond met de Cuba crisis, de Vietnam oorlog en de rassenonlusten bol van politieke en sociale onrust. Muzikanten als Charles Mingus, Dave Brubeck en Ornette Coleman voorzagen deze gebeurtenissen van een muzikaal commentaar. In 1959 werden vijf LP’s geperst die de jazz richting experiment stuurden: Kind of  Blue van Miles Davis , Time Out van Dave Brubeck, Mingus Ah Um van Charles Mingus en The Shape of Jazz to Come van Ornette Coleman.

De documentaire zit vol prachtig archiefmateriaal en interviews met o.a. Herbie Hancock, Lou Reed, Ornette Coleman en duurt een klein uur. De commentaarstem is mierzoet, maar dat mag de pret niet drukken.

Joan as Police Woman: Holy City

Zangeres, pianiste, gitariste en klassiek geschoold violiste Joan Wasser was als kind dol op de politieserie Pepper, waarin de platinablonde Angie Dickinson de titelrol vertolkte. Wasser verfde heur haar evenzo blond, hulde zich kleren die Pepper droeg en al snel noemden haar vrienden haar Joan as Police Woman.

Ze was verloofd met Jeff Buckley toen hij verdronk in de Mississippi, begeleidde de bevriende Anthony and the Johnsons en is regelmatig te gast op het podium van de zingende familie Rufus en Martha Wainwright.

Holy City is eerste de single van het album The Classic dat 10 maart in de winkel ligt en aanzienlijk lichter van toon is dan de voorgaande platen van Joan Wasser. Maar geen zorg, Wasser heeft genoeg diepgang om oppervlakkigheid te vermijden en dat doet ze dan ook.

Op 18 maart speelt Joan as Policewoman in de Effenaar in Eindhoven en op 19 maart in De Melkweg in Amsterdam, gaat dat zien!

St. Vincent: Digital Witness

Annie Clarc, aka St. Vincent (genoemd naar het ziekenhuis in Manhattan waar in 1953 dichter Dylan Thomas overleed) bracht net haar vijfde album uit. Clarc werd op haar zestiende roadmanager van haar oom Tuck Andress, de helft van het jazz duo Tuck & Patti .

Digital Witness, de tweede single van het gelijknamige Album St. Vincent, is volgens Clarc  ‘a partyrecord you could also play on a funeral‘.  De clip werd geregisseerd door  Chino Moya en gaat over identiteit in het tijdperk van de selfie.  Rolling Stone noemt het
een update van Frits Lang’s Metropolis.

Haar vorige album Love this Giant maakte Clarc met oud Talking Heads voorman David Byrne, een vruchtbare samenwerking, getuige de single Who.