Het toonaangevende muziektijdschrift Rolling Stone noemt Lucius ”the best band you may not have heard yet”. De twee zangeressen van deze groep uit Brooklyn, Jess Wolfe en Holly Laessig, ontmoetten elkaar op het prestigieuze Berklee College of Music, en traden op met Wilco.  Het doet een beetje denken aan The B52’s hit Love Shack. De twee vrouwenstemmen zingen veelal dezelfde melodielijn. Dat geeft een speciale sound. Die ‘gelijkgestemdheid’ zet zich visueel door. Je weet eigenlijk nooit wie wie is. Maar daar is het ze juist om te doen. Reflections are so tedious, aren’t they?

Tom Rosenthal is een singer-songwriter uit Londen die al jaren vrijwel onopgemerkt bezig is. I Like it when you’re gone gaat over een meisje dat erop uit trekt en het landschap van haar omgeving ontdekt, dat ze niet eerder echt had opgemerkt. En over het plezier dingen alleen te doen. De clip bestaat uit krijttekeningen van ontwerper Rosanna Wan op twee rollen pakpapier, een voor het meisje en een voor de achtergrond, die digitaal zijn gemonteerd.

Rosenthal maakt ook covers , zoals deze grappige, kale versie van Bootylicious van Destiny’s Child, het muzikale opstapje van Beyoncé Giselle Knowles voordat ze zich van de flankerende zangeressen en haar gouden voortand ontdeed en niet meer weg te slaan was bij rapper /producent Jay-Z.

Jungle, een Londens electronisch, funky dance-collectief rondom een vaag  duo: J and T, produceerde dit Busy Earnin’, een nummer dat continu op punt staat om los te barsten en het toch niet doet. Dat is meestal een diskwalificatie, maar toch blijft het hangen en krijg ik zin om uit te gaan. En dat lijkt me eigenlijk genoeg.

Een onverwacht, maar zeer geslaagd pop-up-duo: Gregory Porter, de man met de bivakpet die dit jaar een Grammy voor beste vocale jazz album won en de Franse soulman Ben L’Oncle Soul.

Grandma’s hands kennen we natuurlijk van Bill Withers. Het lied gaat over zijn grootmoeders handen die hem troost brachten nadat hij als stotterend kind was gepest. Grandma’s hands vormde de grondbeat voor  No Diggity van Blackstreet uit 1996.

… is niet te pruimen.**  Je doet jezelf meer plezier met het beste wat George Michael ooit deed: de MTV Unplugged-sessie, met strakke muzikanten en een fantastisch koor met daarin Katie Kissoon, die we kennen van het duo dat ze met broer Mac vormde.

** Na vier jaar is er dan eindelijk een nieuw album van George Michael: Symphonica. De plaat bevat hits en covers met een symfonische coating. Het geheel is dodelijk saai en zodanig platgeproduceerd** door wijlen Phil Ramone dat het predikaat ‘oorsmeer’ misschien nog wel het meest toepasselijk is. Let her down easy is de eerste single van Symphonica, een cover van Terence Trent D’Arby.

Love Letters is de titeltrack van het vierde album van de band Metronomy rondom de Britse dance-rocker Joseph Mount . De plaat is de langverwachte opvolger van The English Riviera uit 2011.

Mount nam voor de clip  de Franse regisseur Michel Gondry in de arm. Gondry maakte furore met talloze muziekvideo’s, commercials en de speelfilm Eternal sunshine of the spottless mind. 

Metronomy staat 1 april in een uitverkochte Melkweg. I Kid you not.

Damon Albarn is vooral bekend als zanger van Blur en frontman van de virtuele band  Gorillaz.  Lonely Press Play komt van zijn eerste solo-album Everyday Robots dat eind april verschijnt.

Aan het album werd meegewerkt door buurman Brain Eno, waarmee Albarn naar de sportschool gaat.

Damon Albarn filmde de clip met zijn tablet, en je ziet scenes uit Tokyo, Londen, Dalles, Utah, Colchester , Noord Korea, IJsland en Devon voorbijkomen.

De Deense Agnes Obel veroverde in 2010 de wereld met het nummer  Riverside van haar debuutalbum Philharmonics, waarvan drie songs werden opgenomen in de soundtrack van Submarino van Thomas Vinterberg. In 1995 speelde Obel al een kleine rol in diens korte film Drengen der gik baglæns, waarin haar broer de hoofrol vertolkte.

The Curse komt van de opvolger Aventine, genoemd de zuidelijkste van de zeven heuvels waarop Rome is gebouwd. Obel wordt op viool begeleid door Mika Posen en Anne Müller bespeelt de cello.
Als teenager was Agnes jarenlang verslingerd aan het album Dummy van Portishead, een vage echo daarvan is gelukkig nog steeds te horen.

Marques Toliver werd als straatmuzikant in New York ontdekt door bandleden van Tv on The Radio.  Hij laat zich inspireren door het gedachtegoed van de als slaaf geboren mensenrechtenactivist Frederick Douglass.

Inmiddels woont hij in Londen, is zijn album Land of CanAan uit, lanceerde hij zijn eigen magazine, en doet hij modellenwerk.