Dit is de nieuwe clip van Pharrells album G.I.R.L.: Marilyn Monroe. Pharrell draagt in deze clip The Hat, ontworpen door Vivienne Westwood, die in de lage landen inmiddels Vivienne Westhoed genoemd wordt. Rond dit op een boswachtershoed gebaseerde hoofddeksel is een ware cultus ontstaan, het heeft een eigen twitteraccount en een dagboek. Idioot natuurlijk. Enfin, de track is zoals we van Pharrell recentelijk gewend zijn, oppervlakkig maar wel lekker.

De Gospeltrack Till I met Thee is het openingsnummer van ChesnuTTs laatste album Landing on a Hundred. De plaat is opgenomen in de studio waar Al Green zijn fameuze Let’s stay together vereeuwigde en volgt muzikaal de traditie van Green en Curtis Mayfield.

In 2002 scoorde hiphop-formatie The Roots een hit met een remake van ChesnuTTs The Seed.  Cody speelt hierop trouwens gitaar en zingt mee.

Pianist Oscar Peterson, hier begeleid door  drummer Martin Drew en de legendarische bassist Niels-Henning Ørsted-Pedersen (NHOP voor liefhebbers) componeerde zijn instrumentale Paas Suite in 1984. De piano fungeert als de verteller en de contrabas belichaamt Jezus Christus. De suite bestaat uit de stukken ‘Last Supper & Garden of Gethsemane’, ‘Denial’, ‘Why Have You Betrayed Me’, ‘The Trial’, ‘Are You Really King of the Jews’, ‘Why Hast Thou Forsaken Me’, ‘Jesus Christ Lies Here Tonight’ en ‘He Has Risen’.

Hoewel de suite vrij onbekend is, wordt deze tot Petersons beste werk gerekend. Hij schreef het speciaal voor het Britse kunst tv-programma The South Bank Show, dat van 1978 tot 2010 liep op ITV, het commerciële publieke net.

De Britse band Starsailor scoorde in 2001 een hit met dit heerlijke Alcoholic. De band vernoemde zich naar het gelijknamige album uit van Tim Buckley, inderdaad, de vader van Jeff.  Inmiddels is Starsailor opgeheven, maar gelukkig is de emotionele zanger James Walsh solo gegaan. En wat nou zo fijn is: woensdag 23 april staat hij in Bitterzoet in Amsterdam en de volgende dag in het Utrechtse Tivoli. Bekijk We could try  van zijn nieuwe album Turning Point.

Tom Rosenthal is een vooralsnog onbekende Britse singer/songwriter. Onbegrijpelijk, want hij schrijft mooie, eenvoudige piano-ballads en de clips zijn altijd origineel en artistiek. De teksten zijn bovendien gevoelig en lollig:

“Sex, death and landscapes, it’s all about the mistakes and how you did them well. I fell for you in the summer and that was a bummer because you left in the spring. Don’t sigh, nothing’s going to take you away from me girl. You were there all along.”

De Amerikaanse Becca Stevens studeerde klassiek gitaar, compostie en vocale jazz. Dat dit geen verspilde energie is hoor je terug in de  harmonieën en ritmes, die complex zijn maar toch lekker simpel klinken. Accordeonist Liam Robinsons nasale tweede stem doet soms denken aan James Taylor.  De groei van de hoeveelheid zingende dames doet in omvang niet onder voor de aanwas van de konijnenpopulatie, maar Becca Stevens steekt daar met kop en schouders bovenuit.

Contrabassist en oprichter Jasper Høiby, pianist  Ivo Neame en drummer Anton Eger vormen al al een decennium het jazztrio Phronesis. Het vijfde album Life to Everything is versgeperst en nu pas begint hun ster te rijzen aan het jazzfirmament.  Frontman Høiby speelt even vingervlug als technisch volmaakt en fraseert zoals dat nog niet eerder is gedaan. Mede dankzij hem staat de bas niet meer achterop het podium, maar in het muzikale middelpunt.

Phronesis is een term uit de Aristotelische filosofie en staat voor praktische wijsheid als tegenpool van theoretisch inzicht. Je kunt met het intellect een doel formuleren, maar je heb praktische wijsheid nodig om daar ook terecht te komen.

Phronesis speelde twee jaar geleden nog vol overgave voor een halflege zaal in het Amsterdamse Bimhuis, maar dat behoort voorgoed tot het verleden. En terecht!

Slowly Rolling Camera, de band uit Cardiff rond zangeres Dionne Bennett, debuteert met een album dat geproduceerd is door Andy Allen, die eerder Portishead en Massive Attack onder zijn hoede had, en dat hoor je gelukkig. Naast de vaste bandleden Dave Stapleton, pianist, componist en platenbaas  en drummer Elliott Bennett, werkt de beste contrabassist van het noordelijk halfrond  aan dit album mee: Jasper Hoiby. Over hem en zijn trio Phronesis volgt morgen meer.

Dit weekend start in Amerika het zevende en laatste seizoen van de serie over de reclame-mannen van in het New York van de jaren vijftig op Madison Avenue , Mad Men. In de clip wordt hoofdpersoon Don Draper, de best geklede sociopaat, toegezongen door zijn vrouw Megan, gespeeld door Jessica Paré. Het was een van de meest bewtitterde scenes van de serie. Het nummer werd op single uitgebracht, samen met de track  A  beautiful Mine van RJD2, de leadermuziek van de serie. Zou Bisou bisou was een hit van Gillian Hills in 1962.

Andrew Hozier-Byrne debuteerde vorig jaar met zijn EP Take me to church. De gelijknamige single gaat over de onderdrukking van de natuurlijke staat van de mens door religie. De clip is specifieker en reflecteert het toegenomen en geautoriseerde geweld tegen homoseksuelen in Rusland. Spotify noemt Hozier een singer/songwriter die 2014 wereldwijd zal doorbreken.