Tom Rosenthal is een vooralsnog onbekende Britse singer/songwriter. Onbegrijpelijk, want hij schrijft mooie, eenvoudige piano-ballads en de clips zijn altijd origineel en artistiek. De teksten zijn bovendien gevoelig en lollig:

“Sex, death and landscapes, it’s all about the mistakes and how you did them well. I fell for you in the summer and that was a bummer because you left in the spring. Don’t sigh, nothing’s going to take you away from me girl. You were there all along.”

De Amerikaanse Becca Stevens studeerde klassiek gitaar, compostie en vocale jazz. Dat dit geen verspilde energie is hoor je terug in de  harmonieën en ritmes, die complex zijn maar toch lekker simpel klinken. Accordeonist Liam Robinsons nasale tweede stem doet soms denken aan James Taylor.  De groei van de hoeveelheid zingende dames doet in omvang niet onder voor de aanwas van de konijnenpopulatie, maar Becca Stevens steekt daar met kop en schouders bovenuit.

Contrabassist en oprichter Jasper Høiby, pianist  Ivo Neame en drummer Anton Eger vormen al al een decennium het jazztrio Phronesis. Het vijfde album Life to Everything is versgeperst en nu pas begint hun ster te rijzen aan het jazzfirmament.  Frontman Høiby speelt even vingervlug als technisch volmaakt en fraseert zoals dat nog niet eerder is gedaan. Mede dankzij hem staat de bas niet meer achterop het podium, maar in het muzikale middelpunt.

Phronesis is een term uit de Aristotelische filosofie en staat voor praktische wijsheid als tegenpool van theoretisch inzicht. Je kunt met het intellect een doel formuleren, maar je heb praktische wijsheid nodig om daar ook terecht te komen.

Phronesis speelde twee jaar geleden nog vol overgave voor een halflege zaal in het Amsterdamse Bimhuis, maar dat behoort voorgoed tot het verleden. En terecht!

Slowly Rolling Camera, de band uit Cardiff rond zangeres Dionne Bennett, debuteert met een album dat geproduceerd is door Andy Allen, die eerder Portishead en Massive Attack onder zijn hoede had, en dat hoor je gelukkig. Naast de vaste bandleden Dave Stapleton, pianist, componist en platenbaas  en drummer Elliott Bennett, werkt de beste contrabassist van het noordelijk halfrond  aan dit album mee: Jasper Hoiby. Over hem en zijn trio Phronesis volgt morgen meer.

Dit weekend start in Amerika het zevende en laatste seizoen van de serie over de reclame-mannen van in het New York van de jaren vijftig op Madison Avenue , Mad Men. In de clip wordt hoofdpersoon Don Draper, de best geklede sociopaat, toegezongen door zijn vrouw Megan, gespeeld door Jessica Paré. Het was een van de meest bewtitterde scenes van de serie. Het nummer werd op single uitgebracht, samen met de track  A  beautiful Mine van RJD2, de leadermuziek van de serie. Zou Bisou bisou was een hit van Gillian Hills in 1962.

Andrew Hozier-Byrne debuteerde vorig jaar met zijn EP Take me to church. De gelijknamige single gaat over de onderdrukking van de natuurlijke staat van de mens door religie. De clip is specifieker en reflecteert het toegenomen en geautoriseerde geweld tegen homoseksuelen in Rusland. Spotify noemt Hozier een singer/songwriter die 2014 wereldwijd zal doorbreken.

Toetsenist Matthijs van Duijvenbode  formeerde vorig jaar de band Sky Pilots en kroop achter de zangmicrofoon. Van Duijvenbode, alias De Duijf, begon zijn muzikale loopbaan als toetsenist bij de Rolling Stones-tribute-band Flip the Switch. Het debuutalbum van Sky Pilots werd vorig jaar opgenomen in een verlaten huis in Friesland en ligt vandaag in de winkel.

Vijfendertig jaar na het debuut album met The Pretenders is er een soloplaat op komst van componist, gitarist, zangeres, sekssymbool en poplegende Chrissie Hynde. Dark Sunglasses is de eerste single van het album Stockholm dat in juni uitkomt. De plaat is, inderdaad, in Stockholm opgenomen in de studio van Björn Yttling, van het trio Peter, Björn and John die je vast kent van hun fluit-hit Young Folks. De clip van Dark Sunglasses is een visuele opsomming van de gewone, bezonnebrilde mens in Austin. Wel verrekte jammer dat Hynde er zelf niet in voorkomt.

Chrissie Hynde heeft haar muzikale genen doorgegeven aan een dochter van The Kings-zanger Ray Davies en een zoon van Jim Kerr van The Simple Minds.

Janis Ian werd vandaag 63 jaar geleden in New York geboren als Janis Eddy Fink, en kroop achter de piano toen ze drie was.                                                                                                                   At seventeen is een autobiografisch lied over haar gevoelens van onzekerheid en eenzaamheid op die cruciale leeftijd. Aanvankelijk durfde ze het nauwelijks met open ogen te zingen, omdat ze bang was dat iedereen haar uitlachte. Het sloeg echter in als een bom, omdat het zo herkenbaar was. In de jaren 80 trad ze op met Conny Vandenbos, die een groot fan van haar was. Ian zingt nog steeds.

De Britse violist Nigel Kennedy werd even bekend door zijn virtuoze spel als door zijn onconventionele uiterlijk. Hij kreeg les van grootheid Yehudi Menuhin. Kennedy’s repertoire beperkt zich niet tot klassiek, hij speelt ook Purple Haze van Jimi Hendrix.

Air on a G String komt uit de Orkestsuite No.3 in D majeur, BWV 1068 van Bach. Hij schreef de suite rond 1720 voor zijn patroon Leopold von Anhalt. In 1891 bewerkte de Duitse violist August Wilhelmj het zodanig voor piano en viool dat hij het louter op de G snaar kon spelen en sindsdien heet het Air on a G String.

In 1967 werd Air on a G String  bewerkt door de Britse rockband Procol Harum tot de wereldhit  A whiter shade of pale.